ALP GÜVEN

Bu aralar oldukça yaramazlaştım. Annemler eğer benimle ilgilenmeyip tv izliyorlarsa çat diye gidip kapatıyorum.

Çalışma odası benim favori oyun alanlarımdan. Annemlerin 100'lerce dolarlık tıp kitaplarını raflardan çekip atıyorum, kenarlarını çiğniyorum. Bilgisayarı açabiliyorum hatta geçenlerde bir gece boyunca açık kalmış. Annem işe giderken son anda sesi nedeniyle farketmiş. He he he.. Mouse'ın ışığıyla oynamayı ve cd'yi yerinden çıkarıp sokmayı seviyorum n'apayımmm..

En son çare olarak annemler beni hapse atıyorlar. Hapis dakkalarım çok zor geçiyor ama neyseki içerde kendime oynayacak şeyler bulabiliyor ve hemen karşıdan tv izleyebiliyorum.

Siteye fotoğraf eklemekte çok zorluk çektiğimiz için vazgeçiyoruz. Acaba daha kolay bir yolu yok mu bunun??

Annem bugün nöbetçi. 36 saat görüşemeyeceğiz. Sabah gitti ve yarın akşam gelecek.

Evde çok sıkılıyorum bu aralar. Ancak arabama atlayıp turlamak en güzel ev içi oyunlarımdan... Ama daha direksiyona hükmetmeyi bilmediğim için ileri geri çarpıp duruyorum.

Geçtiğimiz haftasonlarından birinde İncek'te Pazar kahvaltısına gittik. Eh Anıl amcam da yanımızda olunca GS forması giymem şart olmuştu. ( Bu arada dostum Can ben yoksa GS'lı mı olsam?. Çünkü bu renkler beni daha bir açtı.)

Hiç rahat durmadım. Küçücük bir kaya parçasının içine çamur, sopa,çöp vb herşeyi atıp, elimi de şapur şupur suya sokarak oynadım. Annemler pek rahat edemediler.Devamlı biri benim peşimdeydi. Zeynep Teyzem yine beni çok eğlendirdi. Çok keyifli bir gün oldu. İncek Ankara'lılar için güzel bir dinlenme alanı....

Bu sıralarda annemle ben pek blog takibi yapamadığımız için herşeyi geriden takip ediyoruz. Annemin buna canı çok sıkıldığı için bugün öğle arası yemek yemedi ve bloga girdi. Neler kaçırmışız neler.. Efe Deniz'in kardeşi olacakmış, Candaş 1. yaşını (düzeltilmiş) kutlamış, Can siteyi değiştirmiş vs vs... Annem hem Ankara'da olmamız nedeniyle hem de çalışıyor olması nedeniyle İstanbul'daki arkadaşlarımdan biraz uzak kaldığı için kıskanıyor onlarıNeyseki Ankara'da Ada var. Ama işe gittiği için onlarla da bir türlü görüşemedik. Artık siteye biraz hareket katmaya çalışacağız bakalım..

"Doktor hasteneye girdi. Hasta çocuğun annesi hastane kapısında hava alıyordu. Karlı bir gündü. Doktor üzgündü, çocuğunu eve bırakmıştı. Anne üzgündü...Saatler sonra muayene odasının kapısı şiddetle tıklandı. Annesiyle çocuk geldi,burnu kanıyordu. Doktor tampon koydu. Anne ve çocuk huzurla çıktı.Bir bahar günü kapı tıklandı,burnu kanayan çocuk yine geldi. Doktor tampon koydu. Sıcak bir yaz günüydü. Doktor hastaneye geldi. Üzgündü, çocuğunu evde bırakmıştı,akşama nasıl dayanacaktı. Hasta  çocuğun annesi hala kapıdaydı,temiz hava alıyordu. Anne üzgündü."

Bu da benim kısa hikayem olsun. Bu aralar bende mevcut olan ruh haline pek uygun. Ne anlatmak istediğimi sanırım anladınız. Hepimiz umarım şu hallerimizin kıymetini biliyoruzdur.

Sonunda olan oldu!!. Dayım ve babam benim "baby tv" izlerken ortaya çıkan dalgınlık ve umursamazlığımdan faydalanarak saçlarımı kesmişler. Kesmişler diyorum çünkü program bittiği ve ben saçımın kesildiğini farkettiğimde sadece sağ kulağımın üzerinde bir tutam kıvırcık tüy parçası kalmıştı.

Saç kesme olayı bitip de beni ayna karşısına koyduklarında ben de kendimi tanıyamadım. Sağa sola bir bakındım, evet o bendim. Hep kıvırcıktım ya algıda bir sorun yaşadım. Saçlar gidince ben yine yaramaz ve asi oldum. Eh biraz da tipe göre davranmak lazım.

Hatta bu arabadaki 5 yaşlarındaki arkadaşı da bağırarak korkutup kaçırdım. He heee...

Bu resmimde de başka ne gibi muzurluklar yapabilirim diye etrafı kolaçan ediyorum. Offff kel ve yaramaz olmak ne zormuş....

• Annem iş ve ev derken babam da iş ve kongre(!) derken beni unuttular. Aslında arada çekilmiş onlarca fotoğrafım ve anlatılacak o kadar çok olayım da oldu ki... Artık her söyleneni anlıyorum, anneme "anne" diyebiliyorum da babama baba demeyi öğrenemedim. Çünkü sanırım onun adı "dağdayy(çağatay)". Hep dadayy diye bağırıp duruyorum.
• Bu aralar sinirlenince ellerimi yumruk yapıp, dişlerimi sıkıyorummm. Nedense pek ciddiye almıyorlar beni ve aksine gülüyorlar ya hadi neyse...
• Evde gardropların içine saklanıp sürgülü kapılarını kapıyorum. Annem epey arıyor beni.
•  Yemek yerken başka bir plastik kaşıkla da ben anneme yemek yediriyorum.
• Alışveriş merkezlerinde tüm dükkanlara girip şöyle bir bakıyor sonra da onlara gözlerimi kısarak sevimlilik yapıyorum.
• Sabah annem beni babaanneme bırakınca doğrudan oradaki mama sandalyeme koşup tırmanmaya çalışıyorum. Çünkü geceleri çok acıkıyorum.
• Sehpaların üstüne çıkıp oturabiliyorum.
• Kendi tişörtlerimi alıp kafama geçirmeye çalışıyorum. Annemin ev terliklerini ayağıma geçirip öyle dolanıyorum.
• Beğenmediğim birşey olunca televizyonda, kumandayla değiştiriyorum, o da olmazsa kumandayı direk tv ye vuruyorum.
• Anlatacak çok şeyim var ama sanırım pek vaktimiz yok. Daha sonra görüşmek üzere.

Migroslarda herkes bu arabalar için kapışıyormuş. Ben de galip gelenlerdenim. He he he...